Yvonne Montfoort

Yvonne Montfoort is klinisch psycholoog/psychotherapeut en programmaleider Trauma bij het topklinische Psychotraumacentrum én praktijkopleider bij de Reiner Academie van Reinier van Arkel. Zij vindt het een eer dat cliënten haar toelaten in hun meest kwetsbare momenten. ‘Ze geven mij hun vertrouwen en dat gevoel koester ik.’

‘Horen en gehoord worden, hét thema in mijn leven’

“Het Psychotraumacentrum is voor mij lange tijd een plek geweest waar ik ooit als behandelaar zou gaan werken. Tijdens mijn opleiding en loopbaan ontwikkelde ik mij in traumabehandeling en maakte al die jaren bewuste keuzes rondom dit onderwerp. Ook nu ik bij het PTC werk, ben ik nog steeds op zoek naar verdere professionalisering. Zo ontwikkelen we nu in projectvorm een meer gedifferentieerd behandelaanbod voor mensen met een vroegkinderlijk trauma en voor vluchtelingen en asielzoekers. Dat doen we op maat en in samenspraak met de cliënt, wat past bij de hoogspecialistische opdracht van het PTC. Als programmaleider zoek ik de samenwerking met andere specialisten van Reinier van Arkel, om onze visie op trauma en behandelingen uit te dragen en kennis te verdiepen. Zo worden we samen nog beter in het behandelen van trauma’s.

Eerste contact

Als klinisch psycholoog en psychotherapeut zie ik vooral vluchtelingen en asielzoekers, een vaak onderbehandelde groep met meerdere trauma’s , die recht heeft op een passende behandeling. Verder behandel ik mensen met een complexe PTSS, vaak met dissociatieve klachten en een onveilige gehechtheidstijl, die voordat zij bij het PTC komen al meerdere behandeltrajecten hebben doorlopen. Ik houd ervan met elke cliënt uit te vogelen wat voor hem of haar nodig is en samen het behandelplan te maken. Hulpverlening begint voor mij bij het eerste contact, de intermenselijke ruimte die er al is wanneer je elkaar ontmoet in de wachtkamer. Nog voordat het eerste woord gezegd is, is er een ‘goed genoeg’ contact. Ik vind het een eer dat mensen mij toelaten in hun meest kwetsbare momenten. Ze geven mij hun vertrouwen en dat gevoel koester ik.

Blijven groeien

In mijn functie combineer ik meerdere taken: ik ben behandelaar, werkbegeleider en programmaleider bij het PTC en daarnaast ben ik praktijkopleider bij de Reinier Academie van Reinier van Arkel. Met drie andere collega’s begeleid ik de klinisch psychologen, de GZ-psychologen en de psychotherapeuten tijdens hun opleiding. Ik ben specifiek verantwoordelijk voor de PIOG’s (psychologen in opleiding tot GZ-psycholoog) Kind en Jeugd van Herlaarlof. Dat past bij mijn expertise in hechting en ontwikkeling en de impact van trauma op jonge leeftijd. Opleider zijn blijkt verrassend goed bij mij te passen, het brengt beweging en levendigheid met zich mee. Het helpt me om te blijven groeien in mijn vak, de kennis die de opleidelingen meebrengen houdt me scherp.

Elkaar verstaan zonder woorden

Mijn achtergrond heeft me gevormd als mens én als behandelaar. Ik ben opgegroeid als kind van dove ouders met niet-aangeboren hersenletsel. Voor mijn vader en moeder was de wereld van de horenden snel, gevaarlijk en angstig, ik was hun intermediair en tolk. In mijn jeugd heb ik me vaak afgevraagd of ik gehoord werd in mijn behoeften en bij welke wereld ik hoorde, die van de doven of van de horenden. Dat is hét thema in mijn leven: horen en gehoord worden. De minderheid die niet gehoord wordt - zoals ik als kind – wil ik een stem geven. Waar ik vroeger last van had is nu mijn kracht. Met cliënten die geen woorden kunnen vinden voor hun complexe trauma’s, kan ik goed non-verbaal contact maken. We verstaan elkaar zonder woorden en bouwen zo aan het verhaal wat woorden krijgt en verteld kan worden.

Vrijheid

In het team van het PTC heb ik een verbindende rol. Eerder werd ik weleens omschreven als het geweten van de afdeling, iemand die kritische vragen kan stellen. De menselijke maat is voor mij belangrijk. Zo zorg ik dat er voor iedere nieuwe collega een tasje klaarstaat met lekkere thee, snoep en een kaart met een persoonlijke welkomstboodschap. Op het werk maar ook privé geniet ik van het contact met de mensen met wie ik me verbonden weet. Onze gesprekken gaan altijd over de diepere lagen in het leven, over mensvisie en zingeving. Daar filosofeer ik graag over. Ik zou nog wat meer in het moment willen zijn, om me heen kijken en genieten van wat er is. Als tegenhanger van de zwaarte van het werk vind ik mijn ontspanning met mijn dochters, onze honden en onze paarden. Ik woon in een landelijke omgeving en houd van de rust en de uitgestrektheid van het landschap om me heen. Vrijheid ervaar ik als een groot goed, buiten zijn geeft me dat gevoel.”