Jorin Blokland

GZ-psycholoog Jorin Blokland heeft zowel in Nederland als in het buitenland ervaring met de behandeling van complex trauma. Ze werkte in diverse landen in het Midden-Oosten in de behandeling van vluchtelingen en is betrokken bij enkele traumacentra daar.

In stressvolle omstandigheden houd ik mijn hoofd koel

“Ik kende het Psychotraumacentrum al, omdat ik er mijn afstudeeronderzoek van de master Klinische psychologie heb gedaan. Toen er een vacature vrij kwam, heb ik direct gesolliciteerd. Dat het PTC een TOP-GGz-instelling is, was voor mij een pre. Hier doe ik aan onderzoek, diagnostiek en behandeling van getraumatiseerde volwassenen. Dat zijn vooral vluchtelingen, maar ook veteranen, politiepersoneel en slachtoffers van seksueel geweld. Voor het PTC is mijn internationale ervaring van toegevoegde waarde. Omdat ik in het Midden-Oosten heb gewerkt en Arabisch spreek, ken ik de achtergrond van vluchtelingen. Tijdens de behandeling of tijdens evaluaties geven cliënten vaak aan dat ik zeker, rustig en stabiel ben; ik schrik niet snel ergens van. Ik ben professioneel, maar toon tegelijkertijd mijn warmte en betrokkenheid. In de behandeling laat ik mijn persoonlijkheid zien, want in het contact met de ander wil ik graag mezelf zijn. De persoon tegenover mij moet zich mens voelen, niet alleen cliënt. Ik vind het belangrijk om voor anderen klaar te staan en alles wat in mijn mogelijkheden ligt uit de kast te halen, waardoor iemand tot ontplooiing kan komen. Dat geldt voor mijn cliënten en voor mijn collega’s. In ons team hebben we allemaal die drive om in mogelijkheden te denken, bewust of onbewust versterken we elkaar daar in.

 

 

 

Complexe casuïstiek

Voor de gemeente ’s-Hertogenbosch ben ik vanuit het PTC als trauma-expert betrokken bij de lokale hulp aan statushouders. Ik geef advies in complexe casuïstiek, denk aan een statushouder die uitvalt op het werk en bij wie verschillende problemen spelen, waaronder een vermoeden van psychische klachten. Om de juiste aanvliegroute te bepalen hebben de betrokkenen elkaars expertise nodig. Een keer per twee weken bespreken we anoniem voorliggende casussen, met vertegenwoordigers van de gemeente, het wijkteam, zorgaanbieders in de regio en werkconsulenten. Tussen de bijeenkomsten door word ik ook regelmatig gebeld voor advies. Dat is het bijzondere van mijn baan, ik houd ervan om de oorzaak van een probleem te zoeken en dáár de oplossing voor te vinden. Je kunt niet alles oplossen, maar wel iemand een stukje verder helpen. We kijken altijd waar we de kwaliteit van leven kunnen verbeteren.

 

Tot je knieën in de modder

Mijn ervaring met intercultureel werk heb ik opgedaan in projecten in Nederland en in het buitenland. Toen ik voor het eerst vrijwilligerswerk deed met vluchtelingen in Griekenland, heb ik vreselijke dingen gezien. Ik was er coördinator van een NGO (Niet-Gouvernementele Organisatie), die eerste hulp gaf aan vluchtelingen en vrijwilligers. Op die plek merkte ik dat ik in stressvolle situaties juist heel stabiel ben en mijn hoofd koel kan houden. Die ervaring leerde me dat ik op zulke momenten goed kan schakelen en dat mijn karakter tot zijn recht komt. Daar is mijn passie voor dit werk tot bloei gekomen.

In gebieden waar gevaar of oorlog heerst wil ik graag hulp geven. Je hebt te maken met stress en met spanning, en je staat tot je knieën in de modder. Maar het is vaak wel de plek waar je echt iets kan doen, waar je hoop kunt brengen. Bij het PTC maken we stappen op het gebied van internationale samenwerking. Met traumacentra in het buitenland kijken we waar we kunnen samenwerken op het gebied van onderzoek, doelgroepen, trainingen en kennisdeling over en weer. Over een begrip als martelslachtoffers bijvoorbeeld kunnen wij van de experts daar veel leren.

 

Wereldverbeteraar

Ik houd ervan om trainingen en les te geven, dat is een van de redenen waarom ik naast mijn baan bij het PTC klinisch docent ben bij de Universiteit Utrecht. De komende jaren wil ik nog meer ervaring opdoen in bepaalde behandelvormen van trauma, bijvoorbeeld het toepassen van EMDR in crisisgebieden. Die kennis wil ik vervolgens weer overbrengen aan anderen.

Ik ben een wereldverbeteraar; ik gebruik mijn tijd graag goed en ik geloof in de goede dingen doen. Als ik ergens iets voor iemand kan betekenen, dan geeft mij dat energie. Ook met kleine stapjes kun je zaken veranderen, op kleine en op grote schaal.”